[ در حضور دوست دخترش یکی از دخترهای محترم زنگ می‌زند. ]

ـ سلام، حالت چطوره؟

: ...

ـ ...

[دوست دختر گرامی شش دانگ حواسش به مکالمه و پیش‌بینی حرف‌های آن طرف خطی است.]

ـ پـِدَسسسسگ، ...

: ...

ـ خداحافظ

د.د.گ (دوست دختر گرامی) [ بسیار جدی و شاکی]: فکر می‌کردم فقط با من اینجوری حرف می‌زنی. پس به همه اینجوری می‌گی پـِدَسسسسگ؟؟؟؟

ـ مگه چیه این؟

د.د.گ: نخیر دیگه! اصلاً نمی‌خوام دیگه به من اینو بگی. احساس می‌کنم منم برات مثل همه‌ام.

  

* این اتفاقات به دفعات، درمورد واژگان بسیاری رخ می‌دهد. جان کلام این است که اگر فکر کردی واژه‌ای مال تو است، فقط «آن فکر» در مورد آن واژه «که مال تو است»، از آن توست.